O projektowaniu

Dom w sosnowym lesie
W sosnowym lesie dom musiał być inny. Nie było powodu, żeby zastanawiać się nad kształtem ogrodu, bo las nigdy nim nie będzie. Nie należy działać wbrew naturze: las to las - ograniczony dostęp słońca, kwaśna gleba, piachy. Jedyne, co można dodać, to delikatne zielone krzewy, jałowiec, wrzosy, rośliny leśne.

W tym przypadku w projektowaniu ważniejszy był dobry układ funkcjonalny, położenie domu względem stron świata i widoki. Las narzucił jednak coś domowi - chcieliśmy, aby dość duży dom w nim znikał, wtapiał się w otoczenie, pozostając z nim w pełnej harmonii. Dlatego wszystkie materiały nawiązują do kolorów sosnowej kory: drewniana elewacja w wielu odcieniach szarości, brązowo-szara dachówka bitumiczna, klinkierowa cegła kominka. To samo we wnętrzu - ceglana, ceramiczna podłoga, kremowe ściany i szare dźwigary tworzą spokojne tło, kompozycję barw nawiązującą do natury.

Z lasem sosnowym nie ma co walczyć. Lepiej go podziwiać. Dom ma więc duże, zadaszone i połączone tarasy, letnią kuchnię na zewnątrz. Przyświecała nam idea wakacji, które trwają cały rok. Życie rodzinne - na ile się da - staraliśmy się wyprowadzić na zewnątrz, do lasu.

Tarasy, ganki, zadaszenia są duże. Może się tam znaleźć nie tylko wygodny, sporych rozmiarów stół, ale nawet ogrodowa kanapa. To część salonu, z której korzysta się latem, a zimą nie trzeba jej ogrzewać.

Modrzew w brzozach
Charakterystyczna bryła tego domu wynika z założeń funkcjonalnych i układu stron świata na działce. Tworzą ją dwa przenikające się prostopadłościany. Parter miał być duży, piętro - mniejsze. Pomysł polegał na tym, aby pomieszczenia, które powodują potrzebę większej przestrzeni parteru, znalazły się w narożniku otwartym na ogród. W ten sposób bryła podkreśla podział na kondygnacje. Mniejsze piętro otoczone tarasami góruje nad niższą, szerszą podstawą parteru.

Dużymi przeszkleniami dom otwiera się w kierunku południowym. Od strony drogi jest niedostępny, zamknięty (nawet okna są na wysokości 1,30 m nad podłogą). Ten surowy wygląd przełamuje elewacja z modrzewiowych desek. Bez niej dom miałby zupełnie inny charakter. Wykończenie pomogło osiągnąć efekt, na którym zwykle nam zależy - dzięki kontrastom,
nieoczekiwanym zestawieniom architektura nie jest jednoznaczna. Tutaj zastosowanie luksusowego i ciepłego materiału uszlachetnia architekturę.

Dlaczego wybraliśmy modrzew? Ten najszlachetniejszy rodzimy gatunek drewna, "polski
cedr " wyróżnia się twardością, która powiększa się z wiekiem. Drewno jest gęste, ciężkie, tłuste i mało narażone na szkodniki. Ma także piękny naturalny kolor - ciemny, różowopomarańczowy, tu jeszcze specjalnie podbarwiony. Deski były malowane bejcą z impregnatem, ale bez lakieru. Malowanie trzeba powtarzać co pięć-sześć lat, ale dzięki temu drewniana elewacja zachowuje naturalny wygląd i jest przyjemna w dotyku. Na tle brzóz, które otaczają dom, wygląda bardzo efektownie.

czytaj dalej <1,2,3,4,5>