Industrialna elegencja


Czy w tym domu w ogóle są drzwi? Owszem, zamykają one jedynie toaletę na parterze oraz łazienkę i garderobę na piętrze. Dom odsłania przed nami tylko to, co chce pokazać, zaś strefy prywatne przeznaczone wyłącznie dla domowników pozostają w ukryciu.

Najlepszym przykładem jest sypialnia, schowana na piętrze za łazienką na planie trójkąta. Siedząc w bibliotece, nie widzimy jej, choć nie jest zamknięta żadnymi drzwiami. Architektom bardzo zależało na stworzeniu klimatu loftu. Stąd industrialna konstrukcja - stalowe słupy oraz podciągi podtrzymujące betonowy sufit, wspomniana już ściana z łamanego betonu, która przechodzi także na piętro oraz metalowe detale, m.in. okap, lodówka, oświetlenie. Oczywiście, podwarszawski dom to nie stara fabryka, trzeba więc było zachować umiar.

Chłodna stal skontrastowana jest z ciepłym drewnem podłogi i stonowanymi, kremowo-szarymi ścianami. Drewniane ramy gigantycznych okien polakierowane są na kolor szary (gdyby były brązowe, za bardzo przykuwałyby uwagę). Cały ten kolorystyczny spokój służy wyeksponowaniu elementów z metalu i betonu. No i przede wszystkim stworzeniu atmosfery, w której człowiek nie męczy się, ale odpoczywa.

Aby urozmaicić i powiększyć przestrzeń piętra, zostało ono zaprojektowane z otwartą więźbą dachową i przywodzi na myśl wysoką "stodołę". W tym 250-metrowym domu wszystko musiało być proporcjonalnie większe, dlatego niektóre elementy - okna, drzwi czy nawet piec - wykonywane były na specjalne zamówienie. Rośliny, których wprawdzie nie jest wiele, dopełniają przestrzeń swymi rozłożystymi liśćmi.

Choć dom powstał niedawno, odnosimy wrażenie, jakby meble były zbierane latami. Większość z nich pochodzi z egzotycznych zakątków świata. Podobnie jak bibeloty są w różnym stylu, ale należą do wspólnego zbioru "pamiątek z podróży". Ten pełen pozornych sprzeczności dom to w istocie harmonijna całość, a jego największą zaletą jest to, że z wraz z upływem czasu staje się coraz piękniejszy.

czytaj dalej <1,2>