 |
 |
 |
|---|---|---|
 |
 |
 |
 |
||
| Carte blanche
Architekci weszli tu, gdy trwała budowa. Nie było nic. Właściciele opowiedzieli im, w jakim wnętrzu chcieliby zamieszkać i dali wolną rękę. Wjeżdżamy na ostatnie jednego z warszawskich apartamentowców. Długie wspólne rozmowy Zamówienie było takie: solidne, doskonale wykończone wnętrze. Eleganckie i funkcjonalne, Słowem mieszkanie na miarę potrzeb i oczekiwań. Wszystko do wymyślenia i wykonania: od ścian i podłogi, po meble i detale, a nawet kolor ręczników. Do dyspozycji 220 metrów + 80 metrowy taras z widokiem. Projekt poprzedziły długie rozmowy architektów z właścicielami. O ich zwyczajach, upodobaniach, niemal o wszystkim. Po pierwsze przestrzeń Twórcy mieszkania Magdalena Ignaczak i Jacek Kunca mówią, że najważniejsza w tym wnętrzu jest przestrzeń. Przestrzeń nieustannie je otwierająca, znosząca ograniczenia. Będąc w salonie, widzimy więcej niż sam salon. Będąc w kuchni, widzimy więcej niż samą kuchnię. Z hallu odchodzą dwa korytarze, ale to coś więcej niż korytarze. Ten prowadzący do sypialni dziecka i pokoju gościnnego, jest równocześnie biblioteką. Ten do sypialni rodziców, jest także małą galerią malarstwa. Takie rozwiązanie zapewnia domownikom intymność i prywatność, oraz pozwala niemal cały czas obcować z ulubionymi książkami i obrazami. Tymi samymi korytarzami można wrócić do przenikających się salonu i jadalni, i tam się spotkać, można też wyjść na taras.
|
|